هیچ داری از دل مهدی خبر ؟
گریههای هر شبش را تا سحر ؟
او که ارباب تمام عالم است
من بمیرم سر به زانوی غم است
شیعیان !...
مهدی غریب و بی کس است
جان مولا معصیت دیگر بس است
شیعیان !...
بس نیست غفلتهایمان ؟
غربت و تنهایی مولایمان ؟
ما عبید و عبد دنیا گشتهایم
غافل از مهدی زهرا گشتهایم
من که دارم ادعای شیعگی
چه بگویم من به جز شرمندگی ...؟
(شاعر : نامعلوم )
برچسب:
نویسنده: آوا شریعتی