گردن آویزی از لاله

تقويم ميهن هنوز هم هشت فصل شيدايی را به ياد دارد ؛ هشت فصلی كه گردن آويزی به نام داغ لاله

را با غرور بر گردن زمين انداخت .

هشت فصلی كه به همه جهانيان الفبای مردانگی ، رهادلی ، ايثار ، مقاومت ، اهورامردی ، ايستادگی

، همدلی و وحدت را آموخت .

هشت سال دفتر مشق بچهها پر از تصوير خمپاره و مين بود .

هشت سال كار تمام دلها غصه خوردن بود .

هشت سال نوادگان استكبار راهِ نفس آسمان را بسته بودند ؛ آنان حتی به تأخير پرواز كبوتران هم نمی

انديشيدند .

هشت سال واقعه عاشورا و تاسوعا هر روز تكرار می شد و قامتهايی صدپاره همچون عباس عليه

السلام ، قاسم عليه السلام ، علی اكبر عليه السلام معناگر عشق به خداوند و ميهن بودند .

هشت سال همه و همه از كربلا استعاره گرفتند و كاروانی از نور و حقيقت راه رسيدن به پيروزی را پيمود

. قرعه عشق به نام ما

سال هاست كه تصوير بمب و موشك ، با عنايت پروردگار مهربان و حماسه مردان و زنانی غيور ، برای

هميشه از پلك های باز سرزمين ايران كناره گرفته است . اما عشق به ميهن ، همچنان دلربايی می

كند . اينك قرعه به نام ما افتاده است تا با افتخارهای علمی ، حماسههايی برای وطن و به نام وطن در

جهان بيافرينيم .

در تمام هستی از زبان كودكان ايران ، ترانه عشق به ميهن شنيده می شود :

« من زندهام ای وطن در هوای تو * سر چه باشد بر تن * جان چه باشد بر كف * تا سپارم در راه تو »